1.11.09

sail

Delacroix painting - "Le radeau de la Meduse" - Από τη συλλογή Sotheby's πίνακας του Delacroix
Παρασκευή, 3 Αυγούστου 1946 - Υπουργείο χτες πρωί όπως νιώθεις το φαρμακευτικό ανάδυσμα ενός νοσοκομείου. Έντονη αίσθηση, που μ' αρπάζει από τα ρουθούνια, πως βρίσκομαι σ' ένα άσυλο για ειδικές νευρώσεις. Τα λόγια τους, οι γκρίνιες τους, οι θυμοί τους, οι αντιδράσεις τους, χωρίς υπόσταση.

Καθώς έλεγα κάτι τέτοιο σ' ένα φίλο, παρατηρεί: "Όλη η Ελλάδα είναι έτσι". Σήμερα, ξυπνώντας, όλα αυτά μου ξανάρχονται στο μυαλό, ενώ έξω η ρομβία παίζει τα αιώνια τραγούδια των "Παναθηναίων '12 -΄13". Καημένη Ελλάδα.

Αρχίζω να σκέπτομαι σοβαρά -και είναι φριχτά βασανιστική αυτή η σκέψη- πως, ύστερ' από την πρωτοφανή συγκέντρωση του Ελληνισμού στον ελλαδικό χώρο (τον καιρό του μεσοπολέμου), μόνο η δυνατότητα μιας καινούργιας διασποράς με επακόλουθο μια επανασυγκέντρωση θα επιτρέψει στους Έλληνες να κάμουν κάτι.
Σήμερα βλέπει κανείς καθαρά τα ψυχολογικά συμπτώματα πειναλέων ναυαγών σε μια ξυλάρμενη σχεδία. Γυρεύουν να φάει ο ένας τον άλλον: "Le Radeau de la Meduse".

Τρίτη, 6 Αυγούστου - Μέρες όμοιες και αδιάφορες μέσα στη ζέστη. Το μυαλό δε δουλεύει, ολάκερος ο άνθρωπος πέφτει σε μια κατάσταση ψόφια κινείται μόνο με συνήθειες. Ξανακοίταξα την Έρημη Χώρα αυτές τις μέρες. Έκανα μερικές διορθώσεις τρεις σημαντικές. Άρχισα να σχεδιάζω μια διάλεξη για τον Καβάφη και τον Έλιοτ.
Γ. Σεφέρης - Ημερολόγιο Ε΄ - Μέρες του '45-51