6.12.09

Μ' εσένα

Όλη την ώρα με βομβαρδίζουν
τόσα και τόσα πράγματα που αγαπώ -
ουρανός και φως, άνεμος, σύννεφα και νύχτα -
και συλλογιέμαι τη μέρα
που πέρασε αυτήν που έρχεται
σαν ένα περιβόλι παλαιό γεμάτο ανεπανόρθωτα ώριμα
και αστραψιές στην άκρη της κατανόησης
που κάνουν ορατές κι ωραίες
τόσες απέραντες στιγμές
νοτισμένες με την απουσία σου
όταν μένουν κλειστά τα βλέφαρα
με την κουρτίνα της ατέλειωτης ονειροπόλησης.

Πρίγκιπά μου από τη Χώρα των Χαμογέλων,
πάλι για σένα παραμιλώ
αυτή την ώρα την πανέμορφη
που φεύγουν τ' άστρα άφωνα
στην αγωνία της αυγής
και το Αιώνιο βγαίνει απ' το σκοτάδι
τώρα να βυθιστεί στο φως
μ' Εσένα.

Το ποίημα έγραψε η Αναστασία (Ανίτα) Τσαπάλου ποιητ. συλ. Ψυχή Χαρταετού Κόρινθος '09
Ξεχωρίζουν οι διατυπώσεις
ανεπανόρθωτα ώριμα, Χώρα των Χαμογέλων, φεύγουν τ' άστρα άφωνα, το Αιώνιο βγαίνει απ' το σκοτάδι